แต่สิ่งที่มนุษย์มีจำกัดจนดูเหมือนว่าเห็นแก่ตัวนั้นคือ "ความอดทน"

ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้องอดทนกับปัญหาต่างๆ ไว้ เพื่อให้รักนั้น...ยั่งยืน

แต่ในทิศทางตรงกันข้าม เมื่อใดที่สิ้นรักเมื่อนั้น "ความอดทน"  ก็หามีไม่

สิ่งใดที่เคยอดทนได้ก็กลับเปลี่ยนแปลงไป สิ่งใดที่เคยเห็นดีเห็นชอบกลับกลายเป็นขวางหูขวางตา


ท้ายที่สุด.......................

"เรา"  ก็เป็นฝ่ายทอดทิ้ง  "รัก"  นั้นให้จบลง

แต่ยังมีความจริงอีกอย่างหนึ่งที่คนเรามองข้ามไป

บ้างครั้ง...

ความรักของเราอาจจบลง ทั้งที่ความรู้สึกรักยังมีอยู่เต็มหัวใจ

เพียงแต่การถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จนกระทั้ง "ความอดทน" บอกให้เราต้องไปทั้งๆ ที่ยังรัก

เพราะหากรักแล้วต้องเจ็บต้องช้ำ

ทางเลือกที่ดีที่สุด

ก็น่าจะหมายถึงการจากไปในวันนี้

เพื่อที่จะ เข้มแข็ง และ ลุกขึ้นได้ใหม่ในวันข้างหน้า

อย่างนั้น....ไม่ใช่หรอ